Relacje wspomagające

W terapii niezwykle ważna jest umiejetność nawiązania relacji. Podczas pracy z dziećmi zaobserwowałam, że nawiązanie relacji jest przełomowym momentem w terapii. Niejednokrotnie jest to jednak wyzwanie, zwłaszcza w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu. 

C.R Rogers na postawie wieloletniej pracy z ludźmi wyróżnił trzy ważne elementy, które sprawiają, że relacje są wspomagające, są to: autentyczność, akceptacja oraz empatyczne zrozumienie. Pozwoliłam sobie dodać to tego zestawu cierpliwość, która jest niezwykle ważna w pracy z dziećmi ze spektrum Autyzmu, z dziećmi lękliwymi i nieufnymi.

Cierpliwość

Niektóre dzieci potrzebują dużo czasu, aby poczuć się bezpiecznie, aby nas poznać i zobaczyć, że jesteśmy przewidywalni, łagodni i konkretni zarazem. I tu przychodzi mi na myśl cytat z Małego Księcia, w którym lis wyjaśnia jak stwarza się więzy:

„Trzeba być bardzo cierpliwym. Usiądziesz sobie najpierw na trawie nieopodal mnie, o tam. Ja będę na ciebie patrzył kątem oka, a ty nie będziesz nic mówił. Ze słów wynikają same nieporozumienia. Ale każdego dnia będziesz mógł się przysiąść coraz bliżej. Dobrze by było, żebyś przychodził zawsze o tej samej porze”

Autentyczność

Rogers zauważył, że im bardziej udaje mu się być autentycznym tym relacje, które tworzy są bardziej wspierające. Bycie prawdziwym wymaga świadomości swoich uczuć, emocji i myśli. Chodzi o to by to co pokazujemy na zewnątrz było zgodne z tym co wewnątrz nas. Bycie autentycznym to chęć wyrażania tego co czujemy i myślimy, a nie ukrywanie się za maską czy rolą. Będąc prawdziwym zachęcamy drugą osobę do tego, aby również była autentyczna. 

Zrozumienie

Każde dziecko jest inne, ma inne potrzeby, zainteresowania, trudności, jednak każde dziecko „Jest cudem do odkrycia, a nie problemem do rozwiązania” parafrazując słowa Eweliny Stępnickiej (serdecznie polecam posłuchać wywiadów z Eweliną Stępnicką). Z takim nastawieniem zmienia się nasza perspektywa, zamiast koncertować się na trudnościach zauważamy również mocne strony dziecka. 

Kiedy chcemy być wsparciem postarajmy się zrozumieć drugą osobę, a nie zmieniać, nie oceniać czy moralizować. Postarajmy się wejść w skórę drugiej osoby i zobaczyć świat jej oczami. Życzliwa akceptacja i empatyczne zrozumienie pomaga drugiej osobie w otwarciu się na nas i na samego siebie, dodaje odwagi do eksplorowania swojego wnętrza i wyrażania tego kim jest. Rogers sugeruje by nie oceniać nawet pozytywnie, bo wtenczas pokazujemy, że jeżeli dokonujemy oceny pozytywnej, możemy dokonać również oceny negatywnej. Osądzanie, zmienianie, nawracanie drugiej osoby nie sprzyja w tworzeniu wspierających relacji. Natomiast empatyczne zrozumienie i wzmacnianie tego kim drugi człowiek jest pomaga w budowaniu wspomagających relacji.

Akceptacja

Poprzez akceptację Rogers rozumie odnoszenie się z szacunkiem do każdego człowieka. Każdy niezależnie od tego co czuje, myśli zasługuje na szacunek. Wartość człowieka jest bezwarunkowa. W pełni akceptując drugą osobę, sprawiamy, że czuje się ona przy nas bezpiecznie. Poczucie bezpieczeństwa jest podstawą do tworzenia bliskich i ciepłych relacji. Ważne jest również, aby pamiętać, że każdy człowiek jest odrębny, by respektować granice zarówno własne jak i drugiej osoby i dawać innym wolność do bycia sobą.

 

 

 

 

 

(Visited 113 times, 1 visits today)
Facebookgoogle_plus

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.