Taniec ku wyzwoleniu

„Każdy Taniec jest odkryciem nas samych” M. Graham

Taniec, jak każda forma sztuki, pomaga uwolnić się od kajdan ograniczeń. Puszczając kontrolę i całkowicie oddając się tańcu pozwalamy triumfować naszej dzikiej naturze.

„W tańcu możesz sobie pozwolić na luksus bycia sobą” P. Coelho

Energia pulsuje i zaczyna naturalnie płynąć w ciele. Uwalniamy nagromadzone emocje, ciało się rozluźnia, napięcia puszczają. Pojawia się wewnętrzna przestrzeń i ciało jest gotowe do odczuwania radości. Dlatego też mówi się, że taniec uskrzydla. Gdy zrzucimy balast, który nosimy, wyrazimy emocje, które tłumimy pojawia się uczucie lekkości.

Taniec – lustro duszy

Każdy taniec jest indywidualną opowieścią o samym sobie. Ciało nie kłamie. Naturalnie wyrażamy to kim jesteśmy, jak się czujemy. Nasza dusza ma szansę przybrać formę i uzewnętrznić się. Zdaniem B. Wosien, „tańcząc, człowiek doświadcza wewnętrznych, duchowych wymiarów samego siebie, gdyż tak jak Stworzenie kryje w sobie Stwórcę, tak ciało fizyczne kryje w sobie duchową esencje człowieka”. Będąc bezstronnym obserwatorem dajemy sobie szansę ujrzenia siebie prawdziwego, zaakceptowania i zrozumienia tego, co dzieje się w nas. Możemy bawić się tańcem. Wytańczyć emocje, stworzyć taniec złości, smutku, miłości. Wytańczyć różne części siebie, stworzyć taniec wewnętrznego dziecka, krytyka itp. Rozczłonkowując to co dzieje się w nas, skupiając się na jednym elemencie dajemy sobie szansę zrozumienia i puszczenia. Czasami pewne emocje, wewnętrzne głosy wydają się być silne i dominujące, kiedy pozwolimy im się wyrazić, wysłuchamy, zdystansujemy się i będziemy obserwować to ujrzymy je w innym świetle. Z dystansu nie będą już takie wielkie i przytłaczające, a wraz ze zrozumieniem przyjdzie spokój i poczucie mocy.

 

Taniec otwiera nowe drzwi

Zarówno tańcząc jak i praktykując jogę doświadczyłam wpływu ciała na umysł i emocje. Silne, zdecydowane ruchy czy asany takie jak bohater budzą pewność siebie, odwagę, siłę. Taniec brzucha pobudza zmysłowość, tańce bułgarskie czy pozycja drzewa w jodze uziemiają. Rodzaj muzyki, forma tańca wpływają na naszą osobowość. Wyciszają lub pobudzają, budzą wojownika lub kochanka, dlatego świadome wykorzystanie tańca może pomóc wzmacnianiu konkretnych cech. Dobrze jest kontaktować się z różnorodnymi częściami nas samych, tym co kobiece i męskie, by wspierać wszechstronny rozwój.

 

Brakuje Ci odwagi? Wytańcz tą część, która się boi, pozwól jej być, zaakceptuj, zrozum. Następnie poszukaj w sobie wojownika, obudź go muzyką, poczuj z jaką muzyką czujesz się dobrze, jaka Cię motywuje, zagrzewa do walki. Pozwól sobie na ruch. Eksperymentuj, by odkryć jakie ruchy są naturalne i szczere dla Twojego wojownika. Kiedy poczujesz energię wojownika w swoim ciele wiesz, że oto zaczął się budzić. Nie wymuszaj, nie udawaj, poszukuj, eksperymentuj, bądź cierpliwy. Nie chodzi o to byś zakładał maskę, ale byś budził to, co jest już w Tobie.

To, że taniec budzi w nas określone emocje, stany czy postawy nie jest niczym odkrywczym. Wystarczy spojrzeć na tańce rytualne występujące już w czasach prehistorycznych. Tańce wojenne wyzwalały odwagę i ducha walki. Tańce w kręgu zbliżały ludzi. A tańce magiczne, wykorzystywane przez szamanów wprowadzały w trans i umożliwiały kontaktowanie się z bogami. Taniec nie jest tylko formą wyrażania tego co w świadomości, ale także może być narzędziem do odkrywania treści nieświadomych. Doświadczając konkretnej energii płynącej z tańca poruszamy podobne treści, które są w nas. Tańce w kręgu niosą ze sobą historię zapisaną przez naszych przodków, dzięki nim możemy odkrywać treści płynące z nieświadomości zbiorowej. Wiele z tańców ma symboliczne znaczenie, dlatego tańcząc te tańce możemy być zaskoczeni nową jakością, poczuciem budzenia uśpionych treści.

(Visited 373 times, 1 visits today)
Facebookgoogle_plus

Leave a Reply